Rotkvica

ROTKVICA

Egipatski vladari su je davali robovima koji su gradili piramide da bi bili izdržljiviji tokom napornog rada. Korisna je kao sredstvo za otvaranje apetita, protiv bronhitisa, reume ili kao sastojak ukusne čorbe

Crvena spolja, bela iznutra, rotkvica svojim koloritom jasno najavljuje dvojako dejstvo u organizmu. S jedne strane, otvara apetit i izvrsna je kao predjelo, dok je u „naličju“ nepoželjna za svaki želudac jer je teško svarljiva.

Postoje bar dve podvrste ove biljke, rođake kupusa i repe, jedna je divlja, smatraju je i korovom, a druga je povrtarska, prava rotkvica u više „izdanja": ružičasta, bela, okrugla, dugačka. Kultivisanu rotkvicu su dobro poznavali još stari Egipćani faraoni su je davali robovima koji su gradili piramide, kao što su im često davali crni i beli luk da bi bili izdržljiviji tokom napornog rada.

Crvena rotkvica se uglavnom koristi kao sredstvo za otvaranje apetita, za podsticanje mokrenja ili uklanjanje sluzi nakupljene u disajnim putevima. Podvrsta crne boje, koju često pogrešno nazivaju ren, ima jestivi koren dug čak i do 50 centimetara, a kao lekovita biljka se posebno preporučuje kao sredstvo protiv bronhitisa, reume, bolesti mokraćnih puteva i bolova izazvanih upalom žučne kesice. U narodu je čak poznato da može da leči i kamenje u žučnoj kesici i mokraćnim kanalima tako što se crna rotkvica duboko izdubi, napuni medom i posle određenog vremena uzima sok koji se stajanjem sam izdvoji.

Listovi divlje rotkvice, baš kao i oni povrtarske vrste mogu da budu glavni sastojak ukusnih supa i čorbi, a beru se u proleće.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License